سبک زندگی

ولنتاین شیرین و پر احساس

هدیه ولنتاین

ولنتاین چیست و از کجا آمده ؟

بهترین توصیفی که می توان برای روز ولنتاین انجام داد را ما در این مقاله خواهیم گفت

سنت هدیه دادن به اندازه خود فرهنگ قدیمی است . از حلقه Kula که توسط the Trobriand ( مالینفسکی 1922 ) تشکیل شده‌است , به the که توسط مایا باستان ( Tourtellot و Sabloff 1972 ) سازماندهی شده‌است , تا today’s دیوانه‌وار تعطیلات , مراسم اعطای هدیه , نقشی مرکزی در فرهنگ‌های سراسر جهان ایفا کرده‌است . هدیه‌ها می‌توانند برای محکم کردن پیوندهای اجتماعی بین دهنده و گیرنده ( شوارتز 1991 ) خدمت کنند و می‌توانند یک روش طبیعی برای ایجاد و حفظ نظم در گروهی از موجودات اجتماعی باشند ( Cosmides و Tooby 1992 ) . هدایایی ممکن است گاهی ممکن است شامل انتظار متقابل باشد ( Gouldner 1960 ; Mauss 1925 ) و ممکن است , گاهی , اظهار عشق و محبت باشد ( Belk 1979 ; Belk و Coon 1993 ) . با این حال , صرف‌نظر از شکل خاص آن , هدیه دادن به طور کلی به ایجاد پیوندهای اجتماعی عمیق می‌پردازد که جز اصلی یک جامعه پیچیده هستند ( Homans 1958 ) . در واقع , در تلاش برای بهبود پیوندهای اجتماعی , givers اغلب هدف انتخاب هدیه‌ای را اتخاذ می‌کنند که اغلب آن‌ها را دوست می‌دارد و گیرنده را می‌سازد ( Belk 1996 ; cheal ۱۹۸۶ , 1988 ; Otnes , lowrey , و کیم 1993 ) .
علی‌رغم قصد givers مبنی بر اعطای هدیه به خوبی ، هدیه‌ای که به ادبیات اهدا شد ، بسیاری از موانع را برای هدیه دادن هدیه به ارمغان آورده‌است که از ادراکات متفاوت مشتریان در فرآیند ارائه هدیه نشات می‌گیرد . به عنوان مثال ، تحقیقات اخیر ، استدلال کرده‌اند که اگر givers دقیقا ً همان چیزی را به آن‌ها می‌دهد که آن‌ها می‌خواهند به جای تلاش برای ” تفکر و ملاحظه ” با خریدن هدیه به آن‌ها بدهند ، آن‌ها به صراحت درخواستی ( جینو و Flynn ۲۰۱۱ ) را درخواست نمی‌کنند . givers ممکن است از اتکای کم‌تر به قیمت به عنوان یک نشانه به ارزش gift’s سود ببرد ، همانطور که تحقیقات نشان می‌دهد که گیرنده‌های هدیه واقعا ً به قیمت gift’s شرکت نمی‌کنند در حالی که ارزیابی میزان آن‌ها را ارزیابی می‌کنند ( Robben و Verhallen ۱۹۹۴ ) . بنابراین ، دهندگان باید توجه داشته باشند که خریدن هدایای با قیمت بالاتر از دریافت کنندگان ( فلین و آدامز ۲۰۰۹ ) افزایش نخواهد یافت . علاوه بر این، تفاوت‌های فرهنگی ، جنسیتی و سنی نیز می‌تواند باعث می‌شود که givers برای انتخاب هدیه به عنوان ایده‌آل کم‌تر توسط گیرندگان انتخاب شوند ( جوی ۲۰۰۱ ؛ Laroche ، کلیولند ، و براون ۲۰۰۴ ) .

ما روش دیگری را پیشنهاد می‌کنیم که givers و گیرنده‌ها هدایا را به طور متفاوت ارزیابی می‌کنند . یک هدیه برای یک دوست برای روز تولدش در نظر بگیرید . در تصمیم‌گیری در این تصمیم ، ما معتقدیم که givers درباره اولویت‌های خود فکر نمی‌کنند ( همانطور که در بسیاری از موقعیت‌ها ، همانطور که توسط تحقیق در حوزه‌هایی مانند محور خود محور و اثر اجماع کاذب در بین دیگران نشان‌داده شده‌است ؛ راس ، گرین ، و خانه ۱۹۷۷ ؛ راس ، گرین ، و هاوس ۱۹۷۷ ؛ آن‌ها در نتیجه به هدیه از یک فاصله اجتماعی قابل‌توجه فکر می‌کنند . Receivers ، از طرف دیگر ، هدیه را در فاصله اجتماعی کوتاهی ارزیابی می‌کنند ، زیرا آن‌ها خودشان را با این موهبت تصور می‌کنند . آن‌ها فکر نمی‌کنند که چه کسی هدیه را انتخاب می‌کند، اگر چه ، یک دلیل قبلی این است که می ‌توان تصور کرد که گیرنده در فاصله اجتماعی بالایی در نزدیکی شرکت عمل می‌کند ، زیرا ممکن است در زمان تبادل هدیه بر روی کسی تمرکز کند . این فاصله اجتماعی نامتقارن فرض می‌کند که این فاصله اجتماعی نامتقارن ، پیامدهای مهمی را برای اینکه چگونه سخاوتمند و receivers برخی از offs کلیدی را می‌سازند ، دارد . به عنوان مثال ، بسیاری از گزینه‌های هدیه شامل یک تجارت بین مطلوبیت هدیه و امکان پذیر بودن هدیه است . Desirability به کیفیت the اشاره دارد و مربوط به جنبه‌های اصلی هدیه ، مانند کیفیت غذا در یک رستوران ، استفاده از یک قطعه از نرم‌افزار و یا لذت یک فیلم است . امکان‌سنجی به سهولت ، راحتی ، یا دیگر جنبه‌های غیرضروری هدیه ، مانند فاصله برای رسیدن به رستوران ، راحتی یادگیری نحوه استفاده از نرم‌افزار ، یا راحتی دیدن یک فیلم اشاره دارد . با استفاده از نظریه سطح Construal ( CLT ؛ Trope و لیبرمن ۲۰۱۰ ) ، ما پیش‌بینی می‌کنیم که افزایش فاصله اجتماعی ، منجر به کاهش وزن بیشتر در جنبه‌های مطلوب و وزن کم‌تر بر جنبه‌های امکان‌سنجی نسبت به گیرنده خواهد شد . در نتیجه ، ستاره‌های سخاوتمند استعدادهای بالایی را در حد مطلوب بودن هدیه انتخاب می‌کنند ، حتی اگر چه گیرنده ترجیح می‌دهد که آن‌ها این کار را انجام ندهند . علاوه بر این، گرچه givers هدیه و گیرنده یک رابطه دوتایی تشکیل می‌دهند ، ما انتظار داریم ارزیابی‌های هدیه آن‌ها به طور متفاوت به فاصله اجتماعی بین آن‌ها حساس باشد . به این دلیل که تمرکز receiver’s در هنگام ارزیابی یک هدیه بر روی او یا مصرف خودش است ، ارزیابی‌های گیرنده‌ها نباید نسبت به تغییرات در فاصله بین آن‌ها حساس باشند ؛ از طرف دیگر ، givers ، که تمرکزش بر گیرنده است ، باید نسبت به آن فاصله حساس باشد .

کادو خریدن برای راضی کردن انواعی از اهداف انتخاب می‌شوند . این اهداف عبارتند از بهبود روابط اجتماعی و یا برقراری ارتباط اجتماعی و یا عمل به عنوان شکلی از روابط اجتماعی , تبادل , یا عشق agapic ( Belk 1979 ; Belk و Coon 1993 ) . برای بسیاری از اهداف هدیه دادن , واکنش گیرنده به این هدیه است . بنابراین مهم است که دهنده واکنش گیرنده‌ها را پیش‌بینی کرده و هدیه‌ای را انتخاب کند که پاسخ مطلوب را پرورش می‌دهد .
تحقیقات قبلی حاکی از آن است که افراد اغلب مستعد تعصب خود محور هستند ، جایی که آن‌ها جهان را از طریق لنزی که به شدت در دیدگاه خود ، اولویت‌ها و باورهای خود لنگر انداخته‌است ( به عنوان مثال ، Jones و Nisbett ۱۹۸۷ ؛ راس و Sicoly ۱۹۷۹ ) . آن‌ها حتی این تمایلات خود محور را هنگامی که به طور واضح ترجیحات و رفتار دیگران را پیش‌بینی می‌کنند ، به نمایش می‌گذارند ( اثر مورد اجماع اشتباه را ببینید : راس و سایرین ۱۹۷۷ ) . این تعصبات با این پیش‌بینی سازگار هستند که givers خود را با استفاده از یک هدیه در زمانی که آن‌ها یک هدیه را برای دادن به شخص دیگری انتخاب می‌کنند ، یعنی این که givers هدیه را از فاصله نزدیک اجتماعی جدا می‌کند .

ما معتقدیم که هدیه دادن با وضعیت‌های معمول که پاسخ‌های خود محور را نشان می‌دهند متفاوت است . تحقیقات درباره هدیه دادن نشان می‌دهد که givers می‌خواهند مطمئن شوند که هدیه آن‌ها مربوط به گیرنده و لذت بخش برای گیرنده است تا استفاده شود ( Caplow 1984 ; cheal ۱۹۸۶ , 1988 ; جینو و فلین 2011 ) و اینکه هدیه آن‌ها ” شگفتی‌ها و delights ” را گیرنده می‌کند ( Belk 1996 ) . در واقع , اغلب افراد با نیت خوشایند بودن به گیرنده هدیه می‌دهند ( Otnes و همکاران 1993 ) . حتی هنگامی که هدف مورد پسند گیرنده نیست , بلکه آن‌ها را به ارزش‌های فرهنگی پیوند می‌دهد یا با آن‌ها ارتباط برقرار می‌کند ( Belk 1979 ) , تمرکز بر گیرنده همچنان باقی می‌ماند . بنابراین , ما پیشنهاد می‌کنیم که به جای آن که بر یک نقطه‌نظر خود محور نگاه کنیم , ستاره‌های سخاوتمند , گیرنده را با استفاده از هدیه زمانی که آن را انتخاب می‌کنند , تصور می‌کنند . از آنجا که دهنده هدیه را در دستان person’s دیگر تصور می‌کند , فاصله روانی آن‌ها از هدیه نسبتا ً بالا خواهد بود .
با توجه به مرکزیت رابطه در بخشش هدیه ، ممکن است گیرنده بر روی دهنده گان متمرکز شود . دهنده بر روی گیرنده متمرکز است ، زیرا گیرنده هدف of دادن به اهداف است . از آنجا که دریافت یک هدیه به طور کلی ناشی از اهداف روابط در بخش دریافت‌کننده نیست ، گیرنده به طور طبیعی بیشتر نگران مصرف این هدیه نسبت به هر هدف ارتباطی است . در نتیجه ، receivers بر مصرف خود از هدیه تمرکز می‌کنند به جای آن که در زمان هدیه دادن به تفکر giver’s فکر کنند ، و بنابراین یک دیدگاه مجاور در مورد هدیه اتخاذ می‌کنند . یعنی ، گرچه givers و گیرنده‌ها ممکن است در یک رابطه دوتایی باشند که با فاصله اجتماعی متقارن از یکدیگر مشخص می‌شوند ، فاصله روانی آن‌ها از این هدیه نامتقارن است .

 

این تفاوت در فاصله روانی می‌تواند یک تجارت مهم را تحت‌تاثیر قرار دهد که در بسیاری از تصمیم‌گیری‌ها با آن مواجه است , از جمله تصمیماتی که در مورد آن هدیه به آن‌ها داده می‌شود . گزینه‌های هدیه معمولا ً در دو بعد مهم متفاوت هستند : مطلوبیت و feasibility . همان طور که در بالا ذکر شد , مطلوبیت تقریبا ً به جذابیت هدیه اشاره دارد و امکان‌پذیری تقریبا ً به راحتی یا سهولت استفاده اشاره دارد . در بسیاری از موقعیت‌ها , هر چند قطعا ً همه , givers هدیه در میان هدایایی که بر روی feasibility و مطلوبیت آن‌ها متفاوت است , انتخاب می‌شوند . برای مثال , یک هدیه دهنده هدیه ممکن است بین یک گواهی‌نامه هدیه به یک رستوران با کیفیت بالا انتخاب شود که مشکل است در مقابل یک گواهی‌نامه هدیه گرفته تا یک رستوران نسبتا ً باکیفیت که نزدیک است .
تحقیقات انجام‌شده در چارچوب تیوری سطح Construal ( Trope و لیبرمن 2010 ) نشان داده‌است که فاصله روانی بالا باعث می‌شود که افراد نمایش انتزاعی را اتخاذ کنند که بر روی یک آیتم یا ویژگی‌های اصلی تمرکز دارند , در حالی که فاصله روانی پایین منجر به نمایش‌های عینی می‌شود که بر جنبه‌های محیطی بیشتری تمرکز دارند . به عنوان مثال , مطالعات فاصله زمانی نشان می‌دهد که افراد تمایل دارند رویداده‌ای آینده دور را به طور انتزاعی نسبت به رویداده‌ای آینده انتزاعی نشان دهند ( لیبرمن , Sagristano , and Trope 2002 ) و در نتیجه مطلوبیت بیشتر از امکان پذیر بودن در زمان تصمیم‌گیری برای آینده دور هستند ( لیبرمن و Trope 1998 ) . نتایج مشابهی برای ابعاد دیگر فاصله روانی , شامل فاصله فضایی ( Fujita و همکاران ۲۰۰۶ a ) , hypotheticality ( Todorov , Goren و Trope 2007 ; Wakslak و همکاران 2006 ) , و فاصله اجتماعی ( Liviatan , Trope و لیبرمن 2008 ) یافت شدند .

.

ولنتاین یک روز پر از احساس و استرس

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *